Choroby przenoszone drogą płciową mogą przez długi czas rozwijać się bez charakterystycznych objawów. Dotyczy to między innymi chlamydiozy, rzeżączki oraz kiły. Brak dolegliwości nie oznacza więc, że do zakażenia nie doszło. Z tego powodu w określonych sytuacjach warto wykonać badania nawet wtedy, gdy pacjent czuje się zupełnie zdrowy.

Szczególną uwagę powinny zachować osoby, które rozpoczęły współżycie z nowym partnerem, miały kontakty seksualne bez zabezpieczenia albo dowiedziały się o rozpoznaniu choroby przenoszonej drogą płciową u partnera. Wskazaniem do konsultacji mogą być również nietypowe upławy, pieczenie podczas oddawania moczu, krwawienia pomiędzy miesiączkami, ból w obrębie miednicy, owrzodzenia lub inne zmiany w okolicy narządów płciowych.

DLACZEGO BRAK OBJAWÓW NIE WYKLUCZA ZAKAŻENIA?

Jednym z największych problemów związanych z chorobami przenoszonymi drogą płciową jest ich często bezobjawowy przebieg. Szczególnie zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis może przez długi czas nie powodować wyraźnych dolegliwości.

Nieleczone zakażenie może jednak prowadzić do rozwoju stanu zapalnego narządów miednicy mniejszej, a w dalszej perspektywie zwiększać ryzyko problemów z płodnością czy ciąży pozamacicznej. Z tego powodu wczesne wykrycie zakażenia ma istotne znaczenie nawet u pacjentek, które nie odczuwają żadnych niepokojących objawów.

Podobnie może przebiegać kiła. Jej objawy mogą być niewielkie, czasowo zanikać lub przypominać inne schorzenia. Brak widocznych zmian nie oznacza zatem, że zakażenie ustąpiło samoistnie.

JAK DIAGNOZUJE SIĘ CHLAMYDIOZĘ I RZEŻĄCZKĘ?

W diagnostyce chlamydiozy i rzeżączki wykorzystuje się obecnie przede wszystkim odpowiednie badania laboratoryjne. Materiał do badania może zostać pobrany między innymi z dróg moczowo-płciowych, a w zależności od rodzaju kontaktów seksualnych lekarz może zdecydować także o konieczności pobrania materiału z innych miejsc.

Wybór konkretnego badania zależy od objawów, płci pacjenta, charakteru kontaktów seksualnych oraz podejrzewanej lokalizacji zakażenia.

W przypadku dodatniego wyniku niezwykle istotne jest nie tylko rozpoczęcie leczenia chorej osoby, ale również odpowiednie postępowanie dotyczące jej partnera lub partnerów seksualnych. Pozwala to ograniczyć ryzyko ponownego zakażenia oraz dalszego przenoszenia infekcji.

JAK WYGLĄDA DIAGNOSTYKA KIŁY?

W przypadku kiły podstawą diagnostyki są badania krwi. W procesie rozpoznania stosuje się testy serologiczne pozwalające wykryć przeciwciała związane z zakażeniem krętkiem bladym.

Samo wykonanie pojedynczego testu nie zawsze pozwala jednak na ostateczne postawienie diagnozy. Lekarz interpretuje wyniki w połączeniu z drugim rodzajem testu, objawami klinicznymi, historią pacjenta oraz informacją o ewentualnym wcześniejszym leczeniu.

Badania serologiczne są również wykorzystywane do oceny odpowiedzi pacjenta na zastosowane leczenie.

CZY PO LECZENIU TRZEBA WYKONAĆ KOLEJNE BADANIA?

W przypadku części chorób przenoszonych drogą płciową konieczne jest ponowne wykonanie badań po zakończeniu terapii lub po określonym czasie od leczenia.

Wynika to między innymi z możliwości ponownego zakażenia od nieleczonego partnera. Przebycie chlamydiozy, rzeżączki czy kiły nie oznacza bowiem uzyskania trwałej odporności.

W przypadku rozpoznania chlamydiozy zaleca się również wykonanie badań w kierunku innych zakażeń przenoszonych drogą płciową. CDC wskazuje, że osoby z rozpoznaną chlamydiozą powinny być zbadane między innymi w kierunku rzeżączki, kiły oraz HIV.

Do czasu zakończenia leczenia i odpowiedniego postępowania u partnerów należy również przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących kontaktów seksualnych.

CHOROBY PRZENOSZONE DROGĄ PŁCIOWĄ A CIĄŻA

Diagnostyka chorób przenoszonych drogą płciową ma szczególne znaczenie podczas ciąży. Niektóre zakażenia mogą zostać przeniesione z matki na dziecko jeszcze w czasie ciąży lub podczas porodu.

Szczególne zagrożenie stanowi nieleczona kiła. Zakażenie może być związane między innymi z poronieniem, przedwczesnym porodem, obumarciem płodu oraz wystąpieniem kiły wrodzonej u dziecka. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie znacząco zmniejszają ryzyko tych powikłań.

Z tego powodu badanie w kierunku kiły należy do badań wykonywanych w ciąży. W określonych sytuacjach, szczególnie przy podwyższonym ryzyku zakażenia, konieczne może być jego powtarzanie.

Badania przesiewowe w kierunku chlamydiozy i rzeżączki również mogą być zalecane kobietom ciężarnym, zwłaszcza pacjentkom młodszym oraz kobietom znajdującym się w grupach zwiększonego ryzyka.

CZY PARTNER RÓWNIEŻ POWINIEN SIĘ ZBADAĆ?

Jeżeli u jednej osoby zostanie rozpoznana choroba przenoszona drogą płciową, bardzo istotne jest poinformowanie partnera lub partnerów seksualnych o możliwości zakażenia.

W wielu przypadkach partner również powinien zostać zbadany, a niekiedy poddany leczeniu zgodnie z zaleceniami lekarza. Leczenie tylko jednej osoby może prowadzić do ponownego przekazywania zakażenia między partnerami.

Dotyczy to także sytuacji, w której druga osoba nie ma żadnych objawów.

JAK ZMNIEJSZYĆ RYZYKO ZAKAŻENIA?

Ryzyko zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową można ograniczyć przede wszystkim poprzez unikanie ryzykownych kontaktów seksualnych, ograniczenie liczby partnerów oraz prawidłowe stosowanie prezerwatyw.

Należy jednak pamiętać, że żadna metoda poza całkowitym unikaniem kontaktów seksualnych nie eliminuje ryzyka w stu procentach. Przykładowo w przypadku kiły zmiany zakaźne mogą znajdować się również w miejscach nieobjętych prezerwatywą.

W przypadku wystąpienia niepokojących objawów albo podejrzenia kontaktu z osobą zakażoną nie należy czekać na samoistne ustąpienie dolegliwości.

Choroby przenoszone drogą płciową mogą przez długi czas przebiegać bezobjawowo, dlatego samo dobre samopoczucie nie zawsze wyklucza zakażenie. W przypadku podejrzenia infekcji istotna jest odpowiednio dobrana diagnostyka oraz szybkie rozpoczęcie leczenia – wskazuje dr n. med. Piotr Magnowski, specjalista w dziedzinie położnictwa i ginekologii, ginekologii onkologicznej oraz genetyki klinicznej.

Zapraszamy do skorzystania z konsultacji medycznej w gabinecie lekarskim w miejscowości Luboń oraz Tarnowo Podgórne. Na wizytę należy umówić się pod numerem 606-340-593.

Informacje zawarte na blogu mają charakter informacyjny i nie stanowią porady medycznej oraz nie powinny zastępować konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.

Źródła: Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, Centers for Disease Control and Prevention (CDC).